تو ایستاده بمان

نه زیبایی جهان را نجات خواهد داد نه از عشق پشیزی به چیزی خواهد ماسید. فعلا مقدر است که انسان به دست وحوش و درندگان گرفتار 1د.

در هر چارگوشهی عالم آروارهی درندهای باز است و انسان را گریز و گزیری نیست که خود یا خودیاش را به نیش این و آن کشیده ببیند.

من و ما اینجا به خون گرفتار و همسایه آنجا، شانه یا خیس گریه است یا خستهی جنازه، صاحبان باغ وحش کماکان به رام کردن انسان و گرسنه کردن وحوش مشغولاند و خواهند بود.

اما تو 1 بمان